شهیدم من شهید راه قرآن/ منم سرباز آن پیر جماران/ مخور غم مادر چشم انتظارم/ که من در راه  دین جان می­سپارم

انسان یک روز بدنیا می­آید و روزی هم از دنیا می­رود و تنها کردارها و اعمالها بر جای می­ماند. پس مرگ سرنوشت ما می­باشد و چه بهتر که انسان در راه مکتب و هدفش کشته شود از مرگ من نگران نباشید. زیرا نزد خدای متعال زنده هستم و روزی می­خورم فقط جسم من از بین می­روداز مرگم ناراحت نشوید و برایم سیاه نپوشید. مادر عزیزم میدانم که از مرگ من نگران خواهی شد اما این را بدان که کسانیکه در راه خدا کشته میشوند زنده هستند و نزد  خدای خود بهره­مند می­شوند. امیدوارم مرا از همان بندگان شایسته قرار بدهد و ما را با شهدای کربلا محشور بدارد.